Dyscyplina nauki o zdrowiu charakteryzuje się szerokim zakresem interdyscyplinarnych badań naukowych, obejmujących zarówno zagadnienia kliniczne, jak i podstawowe, społeczne oraz historyczne. Istotną część prac badawczych stanowią innowacyjne projekty z obszaru fizjoterapii oddechowej, neurologicznej i ortopedycznej. Szczególne miejsce zajmują badania nad nowoczesnymi technologiami wspomagającymi proces rehabilitacji – m.in. Super Indukcyjną Stymulacją (SIS), rezonansem stochastycznym, cyfrową analizą obrazu czy telemedycyną. Prace te ukierunkowane są na poprawę jakości życia pacjentów po przebytych chorobach zakaźnych, w tym COVID-19, a także na rozwój efektywnych, spersonalizowanych strategii rehabilitacyjnych. Prowadzone są również badania w zakresie anatomii funkcjonalnej (np. przepona, mięsień podgrzebieniowy), biomechaniki (kontrola równowagi, chód, skoczność) oraz fizjologii klinicznej – ze szczególnym uwzględnieniem zaburzeń wydolności, transportu jonów w skórze i stresu oksydacyjnego w chorobach pasożytniczych. Rozwijane są narzędzia wspomagające zarządzanie zdrowiem, w tym skale do oceny kosztów rehabilitacji (np. „Repty”). W ramach dyscypliny prowadzone są także zaawansowane badania z obszaru historii medycyny i rehabilitacji, obejmujące rozwój fizjoterapii, terapii uzdrowiskowej oraz przemiany systemu opieki zdrowotnej w kontekście pandemii. Niezależny nurt badań dotyczy naturalnych surowców leczniczych – oceniany jest m.in. potencjał przeciwdrobnoustrojowy śląskiej gliny terra sigillata. Zróżnicowany i kompleksowy charakter prowadzonych prac pozwala nie tylko na rozwój wiedzy podstawowej i klinicznej, ale także na wdrażanie nowych rozwiązań w praktyce fizjoterapeutycznej, co czyni tę dyscyplinę ważnym filarem nowoczesnej ochrony zdrowia.